Jentsje Popma is werkzaam geweest op het terrein van de monumentale kunsten en vervaardigde in opdracht veel kunstwerken met glas in verschillende technieken, maar ook portretten en beelden in brons. Hij heeft lesgegeven aan de kunst Academie in Groningen in boetseren en schilderen en besloot in 1987 om zich als schilder – en plein air – geheel aan het landschap te wijden. Over dit schilderen van landschappen zegt hij zelf: “Als je uit het buitenland terug komt met indrukken van grote bergachtige landschappen, dan word je toch steeds weer aangenaam getroffen door de schilderachtige sfeer van het eigen land. Deze unieke sfeer herken je ook onmiddellijk op de schilderijen van Nederlandse schilders die je in buitenlandse musea ziet. Niettemin zijn er binnen het gebied van het Nederlandse landschap verschillen aan te wijzen. Je herkent er het Limburgse heuvellandschap en het specifieke Hollandse polderlandschap, maar ook het intieme Drentse, het robuuste Groningse en het weidse Friese landschap. Dat landschap is mooi, maar het wordt spijtig genoeg steeds duidelijker dat hiervan, door de verslechtering van het milieu en de in hoog tempo toenemende verstedelijking, weinig overblijft. Nederland kent van oudsher de traditie van het schilderen van landschappen en deze landschappen worden wereldwijd bewonderd. Voor een goede verbeelding van het landschap heb je de kleur en het perspectief nodig zoals die door het oog worden waargenomen en gevoelsmatig wordt beleefd. Daarom is het wenselijk dat de traditie wordt aangehouden en gestimuleerd zodat ook het hedendaagse landschap sfeervol in beeld wordt gebracht.”